Χαίρετε κύριοι.

Θα ήθελα να παραθέσω τις εμπειρίες και τα λάθη μου (για να σωθούν κι άλλα πλασματάκια) όσον αφορά την απώλεια που ειχα πέρσυ ενός καρδερινοκάναρου από μύκητα και φέτος το σώσιμο ενός καναρινιού πιθανότατα 99,99% από μύκητα, δίνοντάς του Αλόη μόνο.


Πέρσι, καθως άλλαζα εφημεριδα στον πάτο του κλουβιου που ειχα το μουλάκι - το οποίο παρεπιπτώντως πυροβόλαγε και ήταν ΥΓΙΕΣΤΑΤΟ - αυτο πήγε και πιάστηκε το πόδι του σε ενα κ@λογατζάκι πόρτας (εκει που κάνει λούπα) και το ξέπιασα εγω.

Το πόδι του δεν ειχε μακροσκοπικα τιποτα. Την ιδια μέρα το πουλακι ομως καθοταν φουσκωμενο και δεν πάταγε σχεδον καθόλου το χτυπημενο πόδι.
Την επόμενη το ποδι ηταν λιγο καλυτερα, αλλα άρχισε να κανει κατι περίεργα (για μενα τότε - μετα εμαθα) με το κεφαλι του, σαν να κανει εμετο, σαν να πνιγεται. Επειτα απο πολλες ωρες ψαξιματος και διαβασματος on-line βασει των συμπτωματων, καταλαβα ότι, το πουλακι λόγω του αιφνιδίου έντονου στρες ανεπτυξε (τελικα) μύκητα.

Αμέσως έκοψα οτιδήποτε είχε μέσα μπισκοτο-σάκχαρα, την αυγοτροφη νομιζω.

Κουτσουλιες από την δευτερη μερα, με αχωνευτους σπόρους με μεγάλη όρεξη για φαγητο!

2-3 μέρες μετά το έπιασα και εξέτασα τη γλωσσα του μεχρι οσο μεσα μπορουσα...είχε λευκοκιτρινη σαν κηλιδα μικρη στη βαση της γλωσσας...

Ηταν καλοκαιρι και θυμαμαι πηγα πηρα υλικα και του εφτιαξα αυγοτροφη, μια απο αυτες που εχουν προταθει εδω μεσα...πριν την τριψω ηταν σαν κέικ.

Ξέκινησα 7 μέρες μετα τον τραυματισμο να του δινω στην ποτήστρα Fungostatin δυαλυμενο (οδηγίες που είχα βρει στο forum), για να αποφυγω το καθημερινο πιάσιμο και στρεσαρεται περισσοτερο, το οποίο όμως θεωρώ ΔΕΝ κάνει δουλεια, επειδή το φάρμακο στην ποτηστρα κάνει μετα απο λιγο ίζημα και επικολλαται στον πάτο της πατηθρας και δεν παιρνει το πουλακι τη δόση που πρέπει. Αλλωστε η λευκοκιτρινη κηλιδα είχε επεκταθει και ειχε και "δορυφορες" μικρες κηλιδες στη γλωσσα.

Οι αχωνευτοι σπόροι συνεχίζονταν. 'οπως επίσης και οι εμετοι με περισσοτερα σάλια.

Εδωσα στο νερο ριγανελαιο, μηλοξυδο σε διαφορετικες μερες εννοειται....τιποτα.
Στις 14 περίπου μέρες μετα τον τραυματισμο αρχισα να του δινω πρωι+βραδυ Fungostatin δυαλυμενο (οδηγίες που είχα βρει στο forum) με σύριγγα αρχικά 1-2 μέρες (πρωτη φορα εκανα τετοια θεραπεια και χειρισμους σε πουλακι) απο τη μυτη και έπειτα
στο στόμα για 7 μέρες.
Μετα τη θεραπεια απο στομα είδα μακροσκοπικα εξαφανιση των κηλιδων (αυτων που μπορουσα εγω να δω), αλλα οι αχωνευτοι σποροι και η καρίνα συνεχίζονταν, με μια βελτιωση της διαθεσης του.

Εδωσα λιπαρους σπορους (καναβουρι-νιζερ φουλ), πολυβιταμινουχα στο νερο (μετα το μηνα).

Τελικα το πουλακι ουσιαστικα ΔΕΝ συνηλθε ποτε...και το έχασα 3 μηνες μετα.


Φετος, εφερε ο πατερας μου ενα θηλυκο καναρινι, περσινο μαλλον.
Από τις πρωτες 7-10 μερες ακριβως ιδια συμπτωματα (με το καρδερινοκαναρο) σαν να πνιγεται, εμετους με σάλια, ΣΥΝ "βηξιμο" οταν ετρωγε, σαν να μην μπορουσε να καταπιει, μεγαλη ορεξη για φαγητο (το κλασικο που το πουλακι περναει ολη την ημερα ή και κοιμαται στην ταίστρα) συν σαν διαρροια με αχώνευτους σπόρους.

Θεωρησα ειναι απο το στρες της αλλαγης+μεταφοράς και ουσιαστικα έλεγα δεν θα την γλιτωσει.

Εβαλα μονο ριγανελαιο στο νερο, για 7 μερες....χωρις βελτιωση.

Όπως ηταν το κλουβι στο μπαλκονι και το ειχα κουνησει για καθαρισμα ηταν διπλα σε γλαστρες με αλοη, και ενα κλωναρι αλοης εμπαινε στο κλουβι που εχω ενα σκαρθι και το ειδα να τη τσιμπαει με μανια.

Ψαχνω στο νετ πληροφοριες για την αλοη και λεω δε χανω τιποτα να δωσω στο καναρινι.


Εδωσα καθε μερα, μια φορα, απο ενα κομματι 5-6 εκατοστα ωριμης αλοης, μαζι με τη φλουδα αφου την ειχα πλυνει, για 7 μερες περιπου ,το οποιο το εξαφανιζε εντελως!!!

Απο την πρωτη μερα κιολας ειδα μειωση εμετων και διαθεσης του πουλιου.

Στις 5 μερες περιπου κανονικες κουτσουλιες.


Αυτα έγιναν πριν 2 μηνες περιπου....σημερα το πουλακι (θυληκο) κελαηδαει σαν αρσενικο....τροπος του λεγειν...

Τα συμπερασματα δικα σας.....