Μικρέ μου απρόσμενε επισκέπτη, που έκατσες ένα πρωί στο μπαλκόνι μου και μπήκες στη ζωή μας με το "έτσι θέλω", δεν περίμενα ότι θα έφευγες εξίσου απρόσμενα. Μικρέ μου Νεκτάριε, που κάθε πρωί με περίμενες να σου βάλω τροφή και μετά χοροπηδούσες να φας πριν καν βγάλω το χέρι μου από το κλουβί, τόσο ατρόμητος ήσουν, δεν περίμενα ότι θα σταματούσες τόσο ξαφνικά αυτή τη γλυκιά συνήθεια.

Κατάφερες να αφήσεις και εσύ το κενό πίσω σου και χαίρομαι για αυτό γιατί σημαίνει πως σε αγάπησα πολύ. Μου λείπεις ήδη και ελπίζω τώρα να πετάς ψηλά γλυκέ μου τραγουδιστή