Καλωσορίσατε στο GreekBirdClub.
  • Monk Parakeet ή Quaker Parrot (Myiopsitta monachus)

    Monk Parakeet


    Γενικά για τους Monk Parakeet

    Συνομοταξία: Animalia
    Oμοταξία: Chordata
    Kλάση: Aves
    Tάξη: Psittaciformes
    Oικογένεια: Psittacidae
    Γένος: Myiopsitta
    Είδος: monachus
    Κοινή ονομασία: Monk Parakeet (Eng), Monchssittich (Ger), Parrocchetto monaco (It), Catita comun (Esp)

    Βιότοπος: Zει σε ανοιχτές περιοχές, στη σαβάνα με δέντρα, σε δάση, σε καλλιεργημένες εκτάσεις και λιβάδια. Προέρχεται από το εύκρατο κλίμα της Αργεντινής και τις γύρω χώρες στη Νότια Αμερική. Η αυτοσυντήρηση των άγριων πληθυσμών συμβαίνει σε πολλά μέρη, κυρίως στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη.

    Ηλικία αναπαραγωγής: 1-2 χρόνων
    Eποχή αναπαραγωγής: Μεταξύ Νοεμβρίου και Mαρτίου
    Αναπαραγωγή: 4-8 αβγά
    Διαστάσεις κλουβιού: 2,8×2,2 cm
    Προσδόκιμο ζωής: 8-10 χρόνια
    Μέγεθος: 30 cm
    Μήκος φτερούγας: 14-16 cm




    Περιγραφή

    Είναι παπαγάλοι που έχουν περίπου το μήκος ενός Cockatiel, 29 cm σε μήκος (συμπεριλαμβανομένου του ουράς) και έχουν άνοιγμα φτερών 53 cm, αλλά το σώμα των Quaker είναι βαρύτερο. Ζυγίζουν μεταξύ 127 - 140 g. O γενικός χρωματισμός τους είναι πράσινος. Tο μέτωπο τους είναι γκρίζο-μπλε όπως και τα μάγουλα, ενώ ο λαιμός λευκός-γκρι. Το στήθος τους είναι χρώματος καφέ-γκρι και κάθε φτερό έχει ανοιχτό γκρι άκρο. Το πάνω μέρος της κοιλιάς τους είναι λαδί-κίτρινο, ενώ το κάτω μέρος, οι γλουτοί και τα πάνω καλυπτήρια φτερά της ουράς τους κιτρινοπράσινα. Τα πρωτεύοντα φτερά τους είναι σκούρα πράσινα με γκριζόμαυρες άκρες. Το πάνω μέρος της ουράς είναι πράσινο με μπλε στο κέντρο, το κάτω πράσινο με γκρι-μπλε βάση, το ράμφος καφέ, η ίριδα σκούρο κίτρινο και τα πόδια γκρι.

    Η προέλευση της ονομασίας Monk (μοναχός) πιστεύεται ότι προήλθε από το γκρι χρώμα των μικρών αυτών παπαγάλων που καλύπτει το πρόσωπο, το μέτωπο και το στήθος τους.


    Το είδος χωρίζεται στις εξής κατηγορίες:

    Myiopsitta monachus monachus (Τα μεγαλύτερα υποείδη)



    Myiopsitta monachus calita - Mendoza Grey-breasted Parakeet (Μικρότερο από monachus, τα φτερά πιο έντονα μπλε, γκρι σκούρο από το κεφάλι)



    Myiopsitta monachus cotorra - Paraguayan Grey-breasted Parakeet (Ουσιαστικά ταυτόσημη με Calida αλλά έχουν λιγότερο κίτρινο κάτω και φωτεινότερο συνολικά)



    Myiopsitta monachus luchsi - Luchs's or Bolivian Grey-breasted Parakeet (Μικρότερο, με σαφέστερο σχέδιο στα φτερά)




    (Χάρτης άγριων πληθυσμών)


    Χαρακτήρας και ομιλία

    Το πιο εντυπωσιακό γεγονός είναι ότι, παρά το μέγεθός του, παρουσιάζει όλα τα χαρακτηριστικά και την προσωπικότητα ενός μεγάλου παπαγάλου! Είναι πάρα πολύ κοινωνικά όντα και ιδιαίτερα έξυπνα. Είναι εξαιρετικά καλοί μαθητές στην ομιλία της ανθρώπινης γλώσσας. Γύρω στους έξι μήνες αρχίζουν να λένε λέξεις που ακούνε στο οικείο τους περιβάλλον. Συχνά παρατηρείται να εξασκούνται μόνοι τους κάνοντας διάλογο με τον εαυτό τους. Το σφύριγμα και οι μιμήσεις μελωδιών αποτελεί αγαπημένη τους δραστηριότητα καθώς ακούνε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον μικρές μελωδίες και τραγούδια. Επίσης είναι φημισμένοι για το εξαιρετικό τους χιούμορ και την παιχνιδιάρικη διάθεση. Οι περισσότεροι Quakers θα σπαταλήσουν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σκαρφαλώνοντας σε διάφορα αντικείμενα, παίζοντας με παιχνίδια και κάνοντας κούνια. Σχοινιά, σκάλες και δερμάτινα παιχνίδια για μάσημα είναι από τα αγαπημένα τους.





    Χτίσιμο της φωλιάς

    Το συγκεκριμένο είδος είναι το μόνο από όλα τα είδη παπαγάλων που φτιάχνει μια τόσο εντυπωσιακή φωλιά. Στο φυσικό τους βιότοπο, εξαιτίας της κοινωνικότητας τους, ζουν όλο τον χρόνο σε μεγάλα κοπάδια. Δεν αναζητούν κουφάλες ή τρύπες στα δέντρα, αλλά χτίζουν μια τεράστια κοινή φωλιά σε ψηλά δέντρα ή στύλους για όλα τα θηλυκά του κοπαδιού από κλαριά δέντρων που μπορεί να φτάσει τα έξι μέτρα. Έχουν μια ασυνήθιστη ικανότητα να χρησιμοποιούν εύπλαστα κλαδιά για την κατασκευή των μεγάλων - ομαδικών φωλιών. Αγκαθωτά κλαριά προτιμώνται για την κατασκευή και έτσι κάθε ζευγάρι πιάνει δουλειά. Μάλιστα, η τεράστια αυτή φωλιά έχει μια είσοδο η οποία βρίσκεται από κάτω για να αποφεύγονται τα αρπακτικά. Επίσης κάθε κοινόβια φωλιά έχει τρεις «καμάρες»: στην πρώτη γίνονται και εκκολάπτονται τα αυγά, στη δεύτερη μεγαλώνουν και παίζουν οι νεοσσοί και η τρίτη είναι το σκαλί για τα πρώτα πετάγματα. Φυσικά οι καμάρες φυλάσσονται στοργικά από τους γονείς καθώς ελλοχεύουν οι κίνδυνοι των επιδρομών από αρπακτικά. Λέγεται ότι οι Quakers αρχικά ήταν κλέφτες φωλιών, δηλαδή, έφτιαχναν τις φωλιές τους πάνω σε άλλες αλλά με τα χρόνια έγιναν δεινοί κατασκευαστές κοινοβίων. Εξαιτίας αυτού τους του ταλέντου είναι λογικό ότι και στο σπίτι τους αρέσει να συναρμολογούν πράγματα και να τα μεταφέρουν στο κλουβί τους. Προσοχή και στις πόρτες του κλουβιού, καθώς μπορούν να λύσουν και να δέσουν εν ριπή οφθαλμού!




    Προσδόκιμο ζωής και αναπαραγωγική περίοδος:

    Ένας Κουάκερ αναμένεται να ζήσει 20+ χρόνια. Ωριμάζει αναπαραγωγικά στο 1 - 1,5 έτος της ζωής του και αναπαράγεται κατά την περίοδο Οκτώβρη - Δεκέμβρη.


    Διατροφή

    Είναι γεγονός ότι η διατροφή επηρεάζει το μήκος και την ποιότητα της ζωής των πτηνών συντροφιάς. Έτσι είναι σημαντικό να έχει την καλύτερη δυνατή διατροφή ο Quaker μας. Ωστόσο είναι αλήθεια ότι ακόμη και οι ειδικοί εξακολουθούν να διαφωνούν για το ποια είναι η καλύτερη δίαιτα για τους Monk. O Quaker μας πρέπει να τρώει διάφορες τροφές. Όχι όπως εμείς, όμως. Οι Quakers είναι επιρρεπή στη λιπώδη νόσο του ήπατος και της υπέρτασης, και ως εκ τούτου, είναι εξαιρετικά σημαντικό να τους προσφέρονται μόνο τα τρόφιμα που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη και νάτριο (αλάτι). Υπάρχει κάποια συζήτηση για την αναλογία στην οποία τα πουλιά μας πρέπει να τρώνε, αλλά είναι κάπου μεταξύ 60% / 40% pellets/ φρέσκα τρόφιμα και το 80% / 20% pellets / φρέσκα τρόφιμα. O Quaker σας θα καθορίσει κατά πάσα πιθανότητα το δικό του ρυθμό κάπου εντός του αποδεκτού εύρους. Η διατροφή σε ένα τέτοιο είδος σε αιχμαλωσία θα πρέπει να είναι πλούσια. Ένα μείγμα σπόρων από διάφορα είδη κεχριού, σπόρους κάνναβης, κάρδαμου, ηλιόσπορων και κομμάτια από φιστίκια είναι ιδανικό. Πολλοί ιδιοκτήτες προσφέρουν μείγμα σπόρων για Cockatiel αφού έχουν προσθέσει ηλιόσπορο (αν δεν έχει) και κομμάτια φιστικιών. Επιτρεπόμενα φρούτα, λαχανικά, διάφορα χορταρικά, όσπρια πρέπει να προσφέρονται πολύ καλά πλυμένα και στεγνωμένα ανά τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στην εβδομάδα, όπως επίσης και ζυμαρικά. Μήλα, αγγούρια, μούρα, μαρούλι, σπανάκι, καρότο, πορτοκάλι είναι μερικά από αυτά που θα τιμήσουν με μεγάλη ευχαρίστηση οι Monk. Πάντα στο κλουβί πρέπει να υπάρχει σουπιοκόκκαλο και φρέσκο καθαρό νερό.




    Διαχωρισμός φύλου

    Τα θηλυκά τείνουν να είναι 10% μικρότερα σε μέγεθος. Για σιγουριά στον διαχωρισμό φύλου συνίσταται τεστ DNA. Το βασικό είδος έχει πράσινο χρώμα στην πλάτη και τα φτερά, γκρίζο μέτωπο, πρόσωπο και στήθος και πορτοκαλί ράμφος. Στην ουρά και κάτω από τα φτερά παρουσιάζεται και λίγο μπλε. Το πιο κοινό είδος είναι το κυρίαρχο/βασικό είδος monachus monachus. Στις ΗΠΑ αλλά και εκτός ΗΠΑ γίνονται προσπάθειες εκτροφής για σπάνιες παραλλαγές χρωμάτων όπως ο γαλάζιος Κουάκερ, Lutino κ.α. οι οποίες όμως ανεβάζουν αρκετά το κόστος αγοράς.

    Αναπαραγωγή

    Οι Quaker συχνά αναπαράγονται σε αποικίες, σε μεγάλες φωλιές με ξεχωριστές εισόδους για κάθε ζεύγος. Το είδος αυτό ωριμάζει σεξουαλικά μετά το πρώτο χρόνο ζωής του και καλό είναι να μπαίνει για αναπαραγωγή μετά το δεύτερο έτος. Η μέση γέννα αποτελείται από 5 έως 12 λευκά αυγά, τα οποία επωάζονται από τους δύο γονείς για περίπου 24 ημέρες. Το κύριο πρόβλημα στο να μην καταφέρει να βγει το μωρό από το αυγό είναι γιατί τα επίπεδα υγρασίας είναι χαμηλά. Το επίπεδο υγρασίας θα πρέπει να είναι 65% και πάνω με 70%-75% κατά την αναπαραγωγή. Οι γόνεις Quaker μπορεί να έχουν "τα πουλιά βοηθούς" που βοηθούν με τη σίτιση των νεοσσών - συχνά έχουν μεγαλώσει τα παιδιά τους. Ως αποτέλεσμα αυτής της πλούσιας κοινωνικής δομής, οι Quakers είναι πολύ κοινωνικά, φιλικά και δυναμικά πουλιά και πρόκειται για ένα θαυμάσιο κατοικίδιο ζώο.



    Ασθένειες και προβλήματα υγείας

    Οι Monk είναι γενικά ανθεκτικά πουλιά. Παρόλα αυτά, αν ο ιδιοκτήτης δεν έχει ενημερωθεί καλά γι’ αυτό το είδος μπορούν να υπάρξουν d;yo πολύ σημαντικά προβλήματα:

    1)Να γίνει υπέρβαρο και ως συνέπεια να προσβληθεί από την λιπώδη νόσο του ήπατος. Αυτό θα το πάθει από μια κακής ποιότητας διατροφή που είναι πλούσια ή αποκλειστικά από λιπαρούς σπόρους και του παρέχεται επί μονίμου βάσεως. Μετά από κάποιο διάστημα παθαίνουν εξάρτηση σε αυτούς τους σπόρους που τους αναζητάνε διαρκώς με αποτέλεσμα να παχύνουν.

    2)Μάδημα φτερών και σε μερικές ακραίες περιπτώσεις και αυτό-ακρωτηριασμό. Ειδικά οι ήμεροι παπαγάλοι αναζητάνε την επαφή, θέλουν να νοιώθουν μέλη της οικογένειας και πρέπει να τους παρέχεται η κατάλληλη φροντίδα, αγάπη και προσοχή. Αν παραμεληθεί θα μελαγχολήσει και θα κάνει κακό στον εαυτό του για να κερδίσει πάλι την προσοχή.


    Μεταλλάξεις



    • Albino με κόκκινα μάτια




    • Aqua





    • Blue Cinnamon





    • Blue





    • Cinnamon





    • Green - Grey Green





    • Grey Cinnamon





    • Grey Green Cinnamon





    • Grey





    • Lutino







    Βιβλιογραφία:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Monk_Parakeet
    http://www.mutace-papousku.com/en_fo...ce=mnisek_sedy
    http://www.peteducation.com/article....+1840&aid=2389
    http://papagaloi.the-petz.com/
    http://www.birdchannel.com/bird-maga...rot-nests.aspx
    http://www.avianweb.com/quakerinfo.html
    http://scientopia.org/blogs/thisscientificlife/tag/quaker-parrots/
    http://www.quakerparrots.com/diet/th...r-parrot-diet/
    http://www.columbia.edu/itc/cerc/dan...monachus2.html
    This article was originally published in forum thread: Monk Parakeet ή Quaker Parrot (Myiopsitta monachus) started by geog87 View original post
  • Επικαιρότητα

  • Μηνιαίο Αφιέρωμα

  • Κοίτα Να Μαθαίνεις