Καλωσορίσατε στο GreekBirdClub.
  • Τροφές & διατροφή των πουλιών σε κλουβιά


    Τροφές & διατροφή των πουλιών σε κλουβιά

    __________________________________________________ __
    Απο: Dr. RΟSANA MAΤΤΙELLO,
    Med. Vet., Dr. UΒA. Τομέας Ιατρικής,
    Παραγωγή και Τεχνολογία της Υδάτινης και Χερσαίας Πανίδας.
    Τμήμα Κτηνιατρικών Επιστημών-UΒA, Αργεντινή.

    (Μετάφραση άρθρου στην ελληνική απο Γ. Κουκούλη για το GreekBirdClub κατόπιν άδειας της συγγραφέως Dr. Mattiello)
    __________________________________________________ __

    Τα περισσότερα σποροφάγα πουλιά σε κλουβί είναι ευκαιριακά παμφάγα. Αυτό αναφέρεται στην κατανάλωση κυρίως σπόρων και άλλων τροφών που είναι διαθέσιμα σε δεδομένη χρονική στιγμή.

    • Οι διατροφικές συνήθειες των πουλιών επηρεάζονται από τους ακόλουθους παράγοντες: εμφάνιση τροφής, χρώμα τροφής, υφή τροφής, εύγευστη τροφή, ανατομικές απαιτήσεις, προηγούμενες εμπειρίες, προσωπικότητα του πουλιού, ποσότητα προσφερόμενης τροφής, χρόνος παρουσίασης τροφής, διατροφική κόπωση, βιολογικό στάδιο και κλιματικές συνθήκες.

    • Τα πτηνά είναι πολύ δύσκολα από αυτή την άποψη και οποιαδήποτε αλλαγή στη διατροφή το παίρνουν με καχυποψία και δυσπιστία.

    Η ιδανική διατροφή

    Η σύνθεση μιας επιτυχημένης διατροφής πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα ακόλουθα σημεία:

    • Παροχή κατάλληλης ενέργειας για την ανάπτυξη, τη συντήρηση, την αναπαραγωγή, την ανταπόκριση στις κλιματικές απαιτήσεις κ.λπ.
    Να περιέχει κατάλληλη ισορροπία των θρεπτικών ουσιών που απαιτούνται για τα εν λόγω είδη.
    • Πρέπει να είναι ευχάριστη και με αποδεδειγμένη αποδοχή. Επίσης να κάλυπτει τις πεπτικές αναγκες του πουλιού, και να περιέχει συστατικά εύκολα διαθέσιμα και φθηνά.

    Διατροφικές απαιτήσεις


    Όλα τα είδη ζώων χρειάζονται συνδυασμό έξι κατηγοριών θρεπτικών ουσιών: νερό, υδατάνθρακες, λίπη, πρωτεΐνες, βιταμίνες και ανόργανα άλατα.

    • Νερό: αποτελεί ουσιαστικό συστατικό της διατροφής. Συμμετέχει στην ομοιόσταση ενδοκυτταρικών και εξωκυττάριων υγρών, θερμορύθμιση, μεταφορά, απορρόφηση και απέκκριση των ουσιών, • στην υδρόλυση πρωτεϊνών, λιπών και υδατανθράκων.
    Οι ανάγκες σε νερό επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες: τις καιρικές συνθήκες, την αναπαραγωγική κατάσταση (ωοτοκία), τον ρυθμό ανάπτυξης (η αναλογία νερού στη διατροφή των νεοσσών σε σχεση με τους ενήλικες ειναι 70-85% έναντι 40%), το επίπεδο δραστηριότητας, προσαρμογές ή διατήρηση του νερού (ανατομικές, φυσιολογικές ή συμπεριφορικές).
    Σε φυσιολογικές συνθήκες, τα πτηνά απαιτούν λίγο λιγότερο νερό από τα θηλαστικά επειδή δεν ιδρώνουν, καθώς τα αζωτούχα τους απόβλητα εξαλείφονται ως ουρικό οξύ (αδιάλυτο στο νερό) αντί για ουρία (υδατοδιαλυτό).
    Το νερό μπορεί να βρεθεί σε τρεις μορφές:
    • Ελεύθερο (υγρό)
    • Προσχηματισμένο (το φαγητό)
    • Μεταβολισμένο (το οποίο παράγεται με τη διάσπαση οργανικών ενώσεων)

    Τα σποροφάγα, όπως τα καναρίνια και άλλα, έχουν βασική ανάγκη για το νερό.
    Πολλά είδη πουλιών σε κλουβί είναι σε θέση να αντλήσουν νερό από χυμώδη γεύματα (προσχηματισμένα), ενώ τα budgerigars (που προέρχονται από ερημικές περιοχές) είναι ικανά να χρησιμοποιήσουν μεταβολισμένο νερό σε κάποιο βαθμό.
    Σε αντίθεση με τα κλασικά μείγματα κόκκων, οι επεξεργασμένες δίαιτες τείνουν να αυξάνουν την κατανάλωση νερού επειδή είναι ξηρές, γενικά χαμηλές σε λιπαρά και έχουν υψηλότερα επίπεδα θρεπτικών ουσιών. Με αυτές τις δίαιτες είναι φυσιολογικό να βλέπουμε κάποια υδαρή κόπρανα. Σε γενικές γραμμές, όλα τα πτηνά πρέπει να διαθέτουν επαρκή φρέσκια παροχή νερού, που τροφοδοτείται από τέλεια καθαρές και απολυμασμένες ποτίστρες.

    • Υδατάνθρακες: Είναι η άμεση πηγή ενέργειας. Αποθηκεύονται ως γλυκογόνο στο ήπαρ και στους μυς. Χρησιμεύουν ως υπόστρωμα για το σχηματισμό λιπών. Οι περισσότεροι σπόροι (κεχρί, μίλετ, μοάσα, καλαμπόκι, βρώμη, σιτάρι, σόργο) παρέχουν μια καλή ποσότητα υδατανθράκων. Παρέχουν ενέργεια με το σπάσιμο των απλών δεσμών ζάχαρης, και οι ίνες τους παρέχουν μάζα. Όλοι οι υδατάνθρακες αποτελούνται από μια διαλυτή ίνα που είναι εύκολα αποικοδομήσιμη και χρησιμοποιείται ως ενέργεια και μια αδιάλυτη ακατέργαστη ίνα που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ενέργεια (εκτός από τα φυτοφάγα είδη όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί από εντερικά και τυφλά βακτηρίδια). Οι υπερβολικές ποσότητες ακατέργαστων ινών είναι συνήθως φυσικά αδύνατο να αφομοιωθούν απο το πουλί, εκτός από το ότι δεν πληρούν τις απαιτούμενες θερμιδικές απαιτήσεις.

    • Λιπίδια δρουν ως πηγή και αποθεματικό ενέργειας, διαβιβαστές (βιταμίνες A, D, E), είναι συστατικά των κυτταρικών δομών (μεμβράνες), πρόδρομοι των δραστικών μορίων (ορμόνες, ανοσολογικών, 2η αγγελιοφόροι) και εμπλέκονται σε πολλές μεταβολικές αντιδράσεις. Ανάγκες EFAs είναι παρόμοιες με εκείνες των θηλαστικών (C18 n-6 σειράς:. Λινελαϊκό, λινολενικό, απαίτηση λινολεϊκό οξύ είναι 1-1.5% της δίαιτας).
    Τα ωδικά πτηνά σε κλουβί απαιτούν ένα μικρό ποσοστό λίπους στη διατροφή τους, λόγω της καθιστικής ζωής τους, αλλά και επειδή λαμβάνουν μεγάλες ποσότητες υδατανθράκων απο τους σπόρους. Ωστόσο, ειναι αναγκαία η πρόσληψη μια ελάχιστης αναλογίας λιπαρών, για να εξασφαλίσει την απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών και καροτενοειδών. Για το λόγο αυτό, αλλα και για να δοθεί γέυση στην λαμβανόμενη τρογφή, πρέπει να προβλεφθεί η παροχή τους στη διαίτα. Οι ελαιούχοι σπόροι (ηλιόσπορος, φυστίκι, καρδαμο, canola, γογγύλι, Chard, σουσάμι, λινάρι) περιέχουν σημαντικές ποσότητες λίπους και πρέπει να ενσωματώνονται κατα ένα μικρό ποσοστό στη διατροφή ή να χρησιμοποιούνται σαν "καραμέλα" ή βραβείο.


    • Πρωτεΐνες: αποτελούν το κύριο συστατικό των οργάνων και των ιστών. Απαραίτητο για ανάπτυξη και αναπλήρωση. Συμβάλουν στο σχηματισμό ορμονών, πρωτεϊνών, ενζύμων και άλλων βιολογικά σημαντικών ουσιών (αντισωμάτων, αιμοσφαιρίνης). Είναι υπόστρωμα για το σχηματισμό λιπιδίων και υδατανθράκων. Οι πρωτεΐνες αποτελούνται από δύο τύπους αμινοξέων: μη ουσιώδη, η οποία μπορεί να συντεθεί από το ζώο, και ουσιαστική, που δεν μπορούν να συντεθούν σε επαρκή ποσότητα και πρέπει να προσλαμβάνεται με τη διατροφή. Τα ακόλουθα αμινοξέα πρέπει να παρέχονται στη διατροφή, αφού τα πουλιά δεν μπορούν να τα συνθέσουν: αργινίνη, λυσίνη, ιστιδίνη, λευκίνη, Ισολευκίνη, βαλίνη, μεθειονίνη, θρεονίνη, τρυπτοφάνη και φαινυλαλανίνη. Στους αυστραλιανούς παπαγάλους, η γλυκίνη πρέπει να προστεθεί μεταξύ αυτών. Η πιο συνηθισμένη πηγή πρωτεΐνης είναι οι σπόροι λαχανικών (μπιζέλια, φασόλια) και άλλοι όπως περίλα, κλπ. Ωστόσο, οι φυτικές πρωτεΐνες έχουν πολύ χαμηλή βιολογική αξία, οπότε είναι απαραίτητο να παρέχεται ζωική πρωτεΐνη στη διατροφή των πουλιών (αυγό, κρέας, γαλακτοκομικά). Στα σποροφάγα πτηνά, οι πρωτεϊνικές απαιτήσεις για την ανάπτυξη είναι 20-22% ακατέργαστη πρωτεΐνη. Για την πτερόροια, 16%; για την συντήρηση 14% και για αναπαραγωγή 18%.

    • Μεταβολιζόμενη ενέργεια: δεν είναι ειδική θρεπτική ουσία. Είναι απαραίτητη για να εκτελεστούν όλες οι φυσιολογικές δραστηριότητες του πουλιού. Η ενέργεια είναι διαθέσιμη στην διατροφή μέσω λιπών, υδατανθράκων και πρωτεϊνών. Αποθηκεύεται στο σώμα κυρίως με τη μορφή ΑΤΡ. Οι βασικές απαιτήσεις μεταβολίσιμης ενέργειας στα πτηνά είναι 150% υψηλότερες από εκείνες που απαιτούνται για τα θηλαστικά παρόμοιου μεγέθους σώματος (ΕΜΒ = 70 kcal [σωματικού βάρους σε kg] 0,75). Οι απαιτήσεις μεταβολίσιμης ενέργειας για budgerigars είναι μεταξύ 12 και 16 χιλιοθερμίδες (kcal) ανά ημέρα σε μια κανονική κατάσταση συντήρησης. Τα καναρίνια απαιτούν περίπου 12 kcal / ημέρα. Ένας παπαγάλος Amazon, 350 g, 100 kcal / ημέρα, και 1000 g macaw θα απαιτήσει 220 kcal / ημέρα.
    Θερμοκρασίες πάνω-κάτω σους 20 ° C θα έχουν ως αποτέλεσμα χαμηλότερες ή υψηλότερες απαιτήσεις. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, τριπλασιάζονται. Τα μικρότερα πτηνά και οι νεαροί απόγονοι έχουν αναλογικά υψηλότερες απαιτήσεις ενέργειας ανά κιλό βάρους.

    • Βιταμίνες: είναι απαραίτητες σε μικρές ποσότητες. Απαραίτητες για την ανάπτυξη των ιστών. Συμμετέχουν σε μεταβολικές αντιδράσεις και αποτελούν μέρος της δίαιτας. Οι περισσότερες συντίθενται από το πουλί. Όταν απουσιάζουν από τη διατροφή ή δεν απορροφώνται σωστά ή δεν χρησιμοποιούνται σωστά, τότε παρουσιάζονται ελλείψεις. Η περίσσεια δε προκαλεί τοξικότητα.


    • Διαλυτές στα λίπη: Α, D, E και K. Οποιαδήποτε περίσσεια μπορεί να μην αποβάλεται και να είναι τοξική (ιδιαίτερα στις Α και D). Αυτό συμβαίνει συνήθως σε ζώα που βρίσκονται σε αιχμαλωσία.
    • Διαλυτές σε νερό: Β και C. Οποιαδήποτε υπερβολική κατανάλωση αποβάλεται και δεν εμφανίζεται τοξικότητα γενικά.
    • Η βιταμίνη Α (ρετινόλη): δεν συντίθεται από τα φυτά. Οι καροτένιες από αυτές προσλαμβάνονται και μετατρέπονται σε βιταμίνη Α, η οποία αποθηκεύεται στο ήπαρ. Οι σπόροι είναι κακοί σε καροτενοειδή. Επομένως, αυτά πρέπει να χορηγούνται μέσω λαχανικών και φρούτων. Η περίσσεια του μπορεί να προκαλέσει απώλεια βάρους, πόνο στις αρθρώσεις, οστική δυσμορφία, ξηρό δέρμα.
    • Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη): Οι σπόροι δημητριακών αποτελούν καλή πηγή αυτής.
    • Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη): συντίθεται μόνο από πράσινα φυτά. Διατίθεται επίσης σε σπόρους δημητριακών. Οι υψηλές δόσεις μπορούν να χρωματίσουν κίτρινα τα ουρα.
    • Βιταμίνη Β3 (νιασίνη ή νικοτινικό οξύ): συντίθεται στο ζώο από το βασικό αμινοξύ τρυπτοφάνη.
    • Βιταμίνη Β5 (παντοθενικό οξύ): τα πράσινα φύλλα των λαχανικών είναι καλή πηγή αυτού, όχι οι σπόροι.
    • Η βιταμίνη Β6 (πυριδοξίνη): τα πράσινα φύλλα λαχανικών και ολικής αλέσεως αποτελούν εξαιρετική πηγή. Υψηλές δόσεις μπορεί να αυξήσουν την απέκκριση των οξαλικών στα ούρα.
    • Βιοτίνη (βιταμίνη H): Βρίσκεται στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα φιστίκια και τα αυγά. Οι σπόροι δημητριακών είναι μια καλή πηγή αυτής.
    • Χολίνη: Τα ιχθυάλευρα και τα ιχθυέλαια είναι μια καλή πηγή, όπως και το αλεύρι σόγιας.
    • Φολικό οξύ: Βρίσκεται σε πράσινα φύλλα λαχανικών και σπόρων.
    • Η βιταμίνη C (ασκορβικό οξύ): δεν απαιτείται από τα περισσότερα είδη, αλλά από τις πασσερινες και εκεινα που τρέφονται απο φρούτα και νέκταρ. Τα εσπεριδοειδή είναι μια καλή πηγή της βιταμινης C.
    • Η βιταμίνη D, ειδικά η D3 (χοληκαλσιφερόλη): είναι απαραίτητη για τη σύνθεση της ορμόνης που επιτρέπει τη σύνθεση της πρωτεΐνης δέσμευσης ασβεστίου. Τα ιχθυέλαια και τα αυγά αποτελούν την κύρια πηγή τους. Τα πτηνά δεν μπορούν να μετατρέψουν αποτελεσματικά τη βιταμίνη D2 σε D3. Υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσουν υπερασβεστιαιμία, με την επακόλουθη εναπόθεση ασβεστίου σε οστά, νεφρό, καρδιά, αρθρώσεις, αρτηρίες και άλλους ιστούς.
    • Βιταμίνη Ε (Τοκοφερόλη): υπάρχει στο σπέρμα σπόρων. Οι ανεπάρκειες της βιταμίνης Ε μπορούν να προκληθούν από μια περίσσεια ακόρεστων λιπαρών οξέων που προκαλούν οξείδωση της βιταμίνης. Σε υψηλές δόσεις είναι ανταγωνιστής Α.
    • Βιταμίνη Κ (μεναδιόνη) και Β12 (Κυανοκοβαλαμίνη): συντίθενται από τους μικροοργανισμούς της πεπτικής οδού, έτσι δεν απαιτούνται στη διατροφή.
    • Τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία είναι απαραίτητες ανόργανες ενώσεις. Απαραίτητa σε μικρές ποσότητες. Πληρούν τις διαρθρωτικές λειτουργίες: δίνουν ακαμψία στον σκελετό, στον κορμό των αυγών και στο ράμφος. Παρεμβαίνουν στις λειτουργίες του αίματος και σε πολλές μεταβολικές αντιδράσεις (μετωλοενζύμες). Διατηρούν την πίεση του οργανισμού. Δεν συντίθενται από το πουλί.
    Οι ανάγκες του οργανισμού σε μέταλλα και το περιεχόμενό του (που αναφέρονται ως ολική τέφρα) είναι συνήθως λιγότερο από 5% και ποικίλλουν ανάλογα με το είδος, την ηλικία, την αναπαραγωγική κατάσταση και το φύλο. Η ισορροπία είναι πολύ σημαντική. Σε αντίθεση με τις βιταμίνες, οι ανεπάρκειες μετάλλων είναι πολύ αργές για να ανταποκριθούν στη θεραπεία. Τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία που απαιτούνται για τη βέλτιστη ανάπτυξη, συντήρηση και ωοτοκία είναι: ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, χλώριο, νάτριο, μαγγάνιο, ψευδάργυρος, σίδηρος, σελήνιο και ιώδιο. Οι δίαιτες που βασίζονται σε σπόρους είναι ανεπαρκείς σε μέταλλα και έχουν κακή ισοροπία "Ca : P".
    Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος του φωσφόρου μπορεί να σχετίζεται με τα άλατα του φυτικού οξέος. Ως εκ τούτου, μικροβιακές φυτάσες ενσωματώνονται σε δίαιτες για αύξηση της διαθεσιμότητας φωσφόρου. Το ασβέστιο μπορεί να ληφθεί από κόκκαλο σουπιάς ή κοντσίλαιο. Η χορήγηση του 1 έως 1,5% του ασβεστίου μαζί με τις σωστές δόσεις φωσφόρου και βιταμίνης D3 (λόγος Ca: P 1: 1 έως 2: 1) είναι επαρκής. Το ιώδιο μπορεί να χορηγηθεί με κοινό επιτραπέζιο αλάτι (ρυθμιζόμενου ιωδίου), που χρησιμοποιείται σε μικρές αναλογίες ως αρωματική ουσία άλλων τροφίμων. Επιπλέον, είναι άφθονο σε ιχθυέλαια ή μπορεί να τροφοδοτείται με ένα έως δύο σταγόνες διαλύματος Lugol σε πόσιμο νερό ανά εβδομάδα. Πολλά πτηνά σε αιχμαλωσία συσσωρεύουν σημαντική ποσότητα σιδήρου στο ήπαρ, μερικές φορές παθολογική (αιμοχρωμάτωση). Τα πιο πληγέντα είδη είναι τα τουκάνς και οι παπαγάλοι. Η σύσταση για τη διατροφή των πτηνών από κλουβιά δεν υπερβαίνει τα 50 έως 100 mg Fe ανά κιλό ξηρής ουσίας που έχει προσληφθεί.

    • Γκρίτ: Πολλά σποροφάγα πτηνά (ειδικά εκείνα που καταπίνουν σπόρους δημητριακών ολόκληρους: τα γαλλιώδη και τα columbiformes -περιστέρια κ.α.-), χρειάζονται τη βοήθεια αμμοχάλικου για να βοηθήσουν τους μυες του στομαχιού κατά την άλεση των κόκκων. Ένα μείγμα πέτρων διαφορετικού μεγέθους πρέπει να προσφέρεται στο πουλί για να επιλέξει ποια είναι η πιο κατάλληλη γι 'αυτήν. Για τα πτηνά που ξεφλουδίζουν τους σπόρους δεν απαιτείται χορήγηση άμμου.
    Από την άλλη πλευρά, μερικοί μπορούν να την καταπιούν σε περίσσεια και αυτό προκαλεί ερεθισμό και ακόμη και απόφραξη του γαστρεντερικού σωλήνα. Για να χρησιμοποιήσετε το γκρίτ, είναι προτιμότερο να επιλέξετε τις εκείνα που προσφέρονται με συμπλήρωμα μετάλλων και να τις παρέχετε κάθε εβδομάδα ή ανά δεκαπενθήμερο. Το τρίψιμο πρέπει να προσφέρεται σε μικρές ταίστρες ή να αναμιγνύεται με τους σπόρους.
    Ειδικές διατροφικές απαιτήσεις για τα διάφορα βιολογικά στάδια
    • Ανάπτυξη: περίπτωση με υψηλές ανάγκες σε αμινοξέα, ενέργεια, λινολεϊκό οξύ, βιταμίνες και μέταλλα.
    • Συντήρηση: Κύκλος ζωής που αντιστοιχεί στις ελάχιστες διατροφικές απαιτήσεις που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος, των βασικών μεταβολικών λειτουργιών και μιας κανονικής καθημερινής δραστηριότητας. Οι απαιτήσεις των πρωτεϊνών, των θειικών αμινοξέων και των λιπών αυξάνονται κατά τη διάρκεια της περιόδου πτερόροιας, έντονης άσκησης ή σε δυσμενείς κλιματολογικές καταστάσεις.

    • Αναπαραγωγή:
    - Ωοτοκία: Είναι αυξημένες οι απαιτήσεις γιά λίπη, πρωτείνες, ασβέστιο, βιταμίνης Α, D3, Β12, ριβοφλαβίνης και ψευδαργύρου.
    - Για μεγιστοποίηση της εμβρυϊκής βιωσιμότητας: Απαιτούνται υψηλά επίπεδα βιταμινών Ε, ριβοφλαβίνης, παντοθενικού οξέος, βιοτίνης, φολικού οξέος, πυριδοξίνης, ψευδαργύρου, σιδήρου, χαλκού και μαγγανίου.
    • Ευαισθησία: Απαιτείται μια εξαιρετικά εύπεπτη διατροφή με μειωμένα επίπεδα πρωτεϊνών, φωσφόρου και νατρίου και απαιτούνται επιπρόσθετα επίπεδα βιταμινών Α, Ε, Β12, θειαμίνης, πυριδοξίνης, ψευδαργύρου, λινολεϊκού οξέος και λυσίνης.
    • Καταστάσεις άγχους και ασθένειας: Σε καταστάσεις τέτοιες, τα πουλιά είναι καταβεβλημένα και αφυδατωμένα.. Παρέχουμε συμπληρωματικά, κατά σειρά σπουδαιότητας: νερό, ενέργεια (υδατάνθρακες και λίπη) και πρωτεΐνες (εκτός από τη νεφρική ή ηπατική νόσο).

    Για παράδειγμα, θα περιγράψουμε τώρα μια παραδοσιακή διατροφή κατάλληλη για όλα τα πτηνά κλουβιών που καταναλώνουν σιτηρά (από μικρά πουλιά σε μεγάλους παπαγάλους).

    • Μίγμα σπόρων και σιτηρών: πρέπει να αντιπροσωπεύει το 50% της διατροφής και να είναι κατάλληλα για το μέγεθος και τη δύναμη του ράμφους του πουλιού. Κατά την επιλογή εμπορικών μειγμάτων, είναι προτιμότερο να επιλέγουμε καλά γνωστά και καλής ποιότητας παρασκευάσματα. Τα παρασκευάσματα συσκευασμένα υπό κενό προτιμώνται για την καλύτερη συντήρησή τους στην αλυσίδα διανομής.
    Στη διατροφή των πτηνών με κλωβούς, είναι σημαντικό οι ελαιούχοι σπόροι (ηλίανθος, φιστίκι, ρούπσεν, γογγύλια, λινάρι) να αντιπροσωπεύουν το χαμηλότερο ποσοστό συνολικού σπόρου (10-20%). Αυτοί οι σπόροι υπερβαίνουν τις απαιτήσεις σε ενέργεια και λιπίδια και είναι ανεπαρκείς στις περισσότερες βιταμίνες και μέταλλα. Πρέπει να εξαλειφθούν από τη δίαιτα πτηνών με τάση στην παχυσαρκία.

    • Λαχανικά: πρέπει να αντιπροσωπεύουν το 45% της διατροφής. Συνιστώνται φρέσκα, αλλά μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατεψυγμένα προϊόντα ανθρώπινης κατανάλωσης. Πρέπει να είναι ποικίλες (μπρόκολο, καλαμπόκι, καρότο, σκουός, μπιζέλια κ.λπ.) και δίνονται ολόκληρα, κομμένα ή ακόμη και τριμμένα ανάλογα με το μέγεθος και την προτίμηση του πουλιού.

    • Φρούτα: πρέπει να αντιπροσωπεύουν το 2,5% της διατροφής. Πηγή βιταμινών και ανόργανων συστατικών, ενδεικνυνται φρέσκα και ποικίλα ανάλογα με τη διαθεσιμότητα στην αγορά. Συνιστάται, τουλάχιστον, να δώσετε τρεις διαφορετικούς τύπους ημερησίως, κομμένα ή τριμμένα. Πρέπει να είμαστε μόνο προσεκτικοί με τη φλούδα του αβοκάντο και του ανανά, επειδή μπορούν να προκαλέσουν εντερικά προβλήματα. Τα φρούτα, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε ζάχαρη, είναι τα πλέον ευπαθή συστατικά και μπορούν να μολύνουν τα υπόλοιπα συστατικά της διατροφής.

    • Συμπλήρωμα πρωτεϊνών και λιπών: πρέπει να αντιπροσωπεύει το 2,5% της διατροφής. Αυτά μπορούν να προσφερθούν με τη μορφή οσπρίων (μπιζέλια, φακές ή φασόλια μετά από 12 ώρες διαβροχής στο νερό). Φιστίκια ή άλλα αποξηραμένα φρούτα. Μαγειρεμένα κρέατα (αγελάδα, κοτόπουλο ή ψάρι). :Αυγο/γαλακτοκομικά προϊόντα (αυγά σκληρά βρασμένα, τυριά, γιαούρτι) ή με τη μορφή εμπορικών συμπληρωμάτων.

    • Πηγή ανοργανων συστατικων: συνιστάται το πτηνό να έχει πάντα στη διάθεσή του πηγή ανοργανων συστατικων, όπως κόκκαλο σουπιάς, μπλοκ εμπορικών ανόργανων στοιχείων ή γκρίτ με βότσαλα. Η συμβολή του τελευταίου, παρουσιάζοντας στη σύνθεση του μη πέψιμο μεταλλικά στοιχεία , βοηθά στην εκτέλεση της μηχανικής πέψης των τροφίμων στο στομάχι (θυμηθείτε ότι τα πουλιά δεν έχουν δόντια). Η περίσσεια του γκρίτ μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε πεπτικές διαταραχές, γεγονός που καθιστά σκόπιμη τη χρήση του δύο φορές την εβδομάδα.

    • Τα τρόφιμα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την τόνωση της ψυχικής δραστηριότητας των πτηνών μας είναι τα κεράσια (οχι τα κουκούτσια τους, είναι τοξικά) ή άλλα μούρα, ψιλοκομμένο καλαμπόκι, κομμάτια καρύδας, ολόκληρα καρύδια κ.ο.κ.
    • Τα αυστραλιανά καναρίνια και παπαγάλοι καταναλώνουν το 10-30% του σωματικού βάρους τους ανά ημέρα.
    • Οι μεγάλοι παπαγάλοι καταναλώνουν το 5-15% του σωματικού τους βάρους. Αυτά απαιτούν υψηλότερο ποσοστό λίπους στη διατροφή.

    Μορφοποιημένες διατροφές:

    Μια εντατική μελέτη σε κατοικίδια είδη (πτηνά παραγωγής), και επί του παρόντος και σε πτηνά κλωβών, έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη διατυπωμένων ή πλήρων δίαιτων. Όσο περισσότερο γίνεται η έρευνα, τόσο καλύτερα διατροφικά χαρακτηριστικά απαιτούνται και τόσο περισσοτερες δίαιτες που αφορούν συγκεκριμένα είδη πτηνών είναι επί του παρόντος διαθέσιμες στο εμπόριο. Αυτές είναι συνήθως με τη μορφή πάστας, πέλλετ ή διέλασης.

    Αυτές οι δίαιτες είναι ιδανικές για πολλά χαρακτηριστικά:
    • Το πουλί μπορεί να πάρει οποιοδήποτε στοιχείο του, ανεξάρτητα από το τι, θα είναι ισορροπημένο. Δεν είναι απαραίτητο να τα συμπληρώσετε.
    • Υπάρχουν φόρμουλες κατάλληλες για διαφορετικούς τύπους πτηνών και τα βιολογικά στάδια τους, καθώς και για περιπτώσεις στρες, ευαισθησίας ή ασθένειας.
    • Έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής (με την προσθήκη συντηρητικών).
    • Είναι εύκολο να αποθηκευτούν.
    • Είναι εύκολο να τροφοδοτηθούν.
    • Περιέχουν αρώματα και χρωστικές ουσίες που τα καθιστούν ελκυστικότερα, βελτιώνοντας σημαντικά την κατανάλωσή τους.
    • Πολλοί περιέχουν προβιοτικά και πεπτικά ένζυμα που βοηθούν στην αποφυγή της δυσβακτηρίωσης και στη βελτίωση της πεπτικότητας.

    Αν και αυτές είναι πλήρεις από μόνες τους και δεν χρειάζονται ένα πρόσθετο συμπλήρωμα, παρουσιάζουν το μειονέκτημα της πλήξης πριν από μια μονόδιατα. Η έλλειψη ποικιλίας μπορεί να οδηγήσει σε αδιαφορία για την τροφή.

    Πώς να αλλάξετε τη διατροφή ενός πουλιού;
    Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, τα πουλιά δεν δέχονται εύκολα προσθήκες ή αλλαγές στην αρχική τους δίαιτα, γεγονός που μπορεί να αποτελέσει μεγάλη πρόκληση τόσο για τους ιδιοκτήτες όσο και για τους κτηνιάτρους. Μερικές πρακτικές ενδείξεις υποδεικνύουν:

    • Εισάγετε τη νέα δίαιτα μόνο σε τέλεια υγιή πουλιά, με καλή σωματική κατάσταση και σε κατάλληλες περιόδους του έτους (αποφύγετε να το κάνετε κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής, της πτερόροιας ή σε αντίξοες κλιματολογικές συνθήκες).
    • Εάν τα πτηνά είναι συνηθισμένα να τρώνε μόνο σπόρους, αφήστε τους στο κλουβί για μόνο 15 με 30 λεπτά το πρωί και το άλλο το απόγευμα, ενώ τα φρούτα, τα λαχανικά, τα τυποποιημένα τρόφιμα ή άλλα συμπληρώματα μένουν για το υπόλοιπο της ημέρας .

    • Απλώστε τα συνηθισμένα σπόρια στο νέο φαγητό και μειώστε σταδιακά το πρώτο και αυξήστε το ποσοστό του νέου φαγητού.
    • Τρώτε το νέο φαγητό μπροστά από το πουλί για να ενθαρρύνετε την αποδοχή του, ή τοποθετήστε μπροστά τους ενα κλουβί με ενα σύντροφό τους που τρώει τη νέα διατροφή, για να διδαχθούν με οπτική μίμηση.
    • Ποτέ μην "λιμοκτονείτε" ένα πουλί για να προσπαθήσετε να αλλάξετε τη διατροφή. Ελέγξτε την πρόσληψη τροφής και το βάρος του κατά τη διάρκεια της αλλαγής. Μην επιτρέπετε απώλειες μεγαλύτερες από 10% του σωματικού βάρους ή πλήρεις νηστείες διάρκειας άνω των δύο ημερών.

    Όλα τα συστατικά πρέπει να παρουσιάζονται στο πουλί στην ίδια ή διαφορετική ταίστρα, διαιρώντας την ημερήσια ποσότητα σε δύο παροχές. Μια άλλη δυνατότητα είναι να διαιρέσετε τα συστατικά της δίαιτας σε δύο ποσότητες (σπόροι και φρούτα το πρωί, λαχανικά και τυποποιημένη τροφή ή πρωτεΐνες και συμπληρώματα λίπους το απόγευμα).
    Η υγιεινή και η έλλειψη ζύμωσης στην αποθήκευση, προετοιμασία και παρουσίαση των τροφών είναι εξαιρετικά σημαντικές για την ορθή χρήση των θρεπτικών ουσιών και για τη διατήρηση της υγείας του πουλιού. Όλες οι ταίστρες και οι ποτίστρες νερού πρέπει να απολυμαίνονται καθημερινά, ενώ πρεπει να αφαιρείται η τροφή που πέφτει στο πάτωμα του κλωβού.

    Θυμηθείτε ότι τα άγρια πτηνά ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας ψάχνοντας για το φαγητό τους, ενώ τα αιχμαλωτισμένα απλά πηδούν από την πατήθρα στην ταίστρα των κλουβιών για να καλύψουν αυτές τις ανάγκες. Ως εκ τούτου, είναι δική σας ευθύνη να παρέχετε μια ποικίλη διατροφή, καλά ισορροπημένη και ανάλογα με την ενεργειακή τους δαπάνη. Ένα πουλί που ζει σε μια εγκατάσταση που επιτρέπει την άσκηση, ή σε κατάσταση ημιπελευθερίας, έχει πιο απαιτητικές διατροφικές απαιτήσεις από ενα άλλο που ζει σε ένα μικρό κλουβί με λίγες δυνατότητες κίνησης. Το ίδιο θα συμβεί και με ένα πουλί που στεγάζεται έξω, ειδικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αυτό θα απαιτήσει μια διατροφή πλουσιότερη στην ενέργεια από ένα άλλο που φυλάσσεται μέσα στο σπίτι ή με μια πρόσθετη παροχή θερμότητας.

    ------------------------------------------------------------
    This article was originally published in forum thread: Τροφές & διατροφή των πουλιών σε κλουβιά started by ΑΣΩΤΟΣ View original post
  • Επικαιρότητα

  • Μηνιαίο Αφιέρωμα

  • Κοίτα Να Μαθαίνεις

  • Τελευταία Θέματα

    Jimmy100

    Τροφή budgie σε lovebird!

    Δημιουργός: Jimmy100

    Γεια σας, μήπως ξέρετε αν γίνετε να δώσω τροφή budgie σε lovebird;;;;

    Τελευταίο Μήνυμα Από: Jimmy100 15-08-2018, 11:51 Μετάβαση στο τελευταίο μήνυμα
    Klaus

    Αγορά Παπαγάλου

    Δημιουργός: Klaus

    Καλησπέρα σας. Από μικρός μεγάλωσα με ένα σωρο κατοικίδια ζώα και τα αγαπώ αλλά και

    Τελευταίο Μήνυμα Από: Klaus 14-08-2018, 20:55 Μετάβαση στο τελευταίο μήνυμα
    Klaus

    Hello

    Δημιουργός: Klaus

    Καλησπέρα και καλώς σας βρήκα. Ονομάζομαι Νίκος και ζω στην Αθήνα. Παλαιότερα είχα

    Τελευταίο Μήνυμα Από: Soulaki 14-08-2018, 20:17 Μετάβαση στο τελευταίο μήνυμα
    Jimmy100

    Πρώτες πτήσεις lovebird.

    Δημιουργός: Jimmy100

    Γεια σας, θέλω να σας κάνω μια ερώτηση σχετικά με αυτό:
    https://www.youtube.com/watch?v=xDejwBKj7AI

    Είναι αλήθεια ότι

    Τελευταίο Μήνυμα Από: Jimmy100 14-08-2018, 19:24 Μετάβαση στο τελευταίο μήνυμα
    Jimmy100

    Κατάλληλο κλουβί για lovebirds.

    Δημιουργός: Jimmy100

    Γεια σας παιδιά, μήπως μπορείτε να μου πείτε αν αυτό το κλουβί που θα σας δείξω είναι κατάλληλο για 1 lovebird;;;

    Τελευταίο Μήνυμα Από: Jimmy100 14-08-2018, 07:47 Μετάβαση στο τελευταίο μήνυμα
    DScythe

    Αχάτες Κοκκίνου μωσαϊκού (απορίες)

    Δημιουργός: DScythe

    Καλησπέρα παιδιά. Εδώ και πάρα πολύ καιρό μου έχει καρφωθεί στο μυαλό αυτό το πουλί

    Τελευταίο Μήνυμα Από: DScythe 11-08-2018, 21:07 Μετάβαση στο τελευταίο μήνυμα
  • Follow us on